go to top

Balans

21 oktober 2016

In Amsterdam zijn we druk op zoek naar balans. De balans tussen bewoners en toeristen bijvoorbeeld. Ik maak me inmiddels druk om een andere balans. De balans in de discussie. Want daar ontbreekt het nog wel eens aan.

Kees (1)In Amsterdam heeft iedereen een mening over alles. De media doen daar uiteraard vrolijk aan mee. Met als gevolg dat de discussie al snel platslaat door maar wat te roepen en gemakkelijk te willen scoren. Retoriek voert de boventoon en realisme delft het onderspit. Zoals bij energietransitie. Vandaar mijn pleidooi in het Parool voor balans. Balans in de discussie over energietransitie.

Parool – Het Hoogste Woord
‘Energietransitie is té belangrijk en té complex voor oneliners’

In het opiniestuk ‘Het is het uur van de waarheid voor de fossielvrije stad’ wordt de Amsterdamse haven neergezet als zondebok voor de klimaatproblematiek. De Amsterdamse haven zou de weg kwijt zijn, het Havenbedrijf visieloos. Weg met al dat fossiel! Als ondernemersorganisatie ORAM voelen we ons sterk geroepen wat nuance aan de discussie toe te voegen. Want de energietransitie is te belangrijk en te complex voor oneliners.

Wat is het geval? Het overgrote deel van het Europese energiegebruik is fossiel. Die energiemarkt is in beweging, maar dat gaat per definitie geleidelijk, stap voor stap. Zelfs Greenpeace stelt een geleidelijk scenario voor in hun Energy (R)Evolution, waarbij kolen en olie nog tot 2045 tot de mondiale energiemix zullen behoren. Tegen deze achtergrond levert de energiesector in de Amsterdamse haven een wezenlijke bijdrage aan de Europese energiezekerheid. En zal dat nog jaren blijven doen.

Geen visie? Al in 2008 heeft het Havenbedrijf een stop gezet op de vestiging van nieuwe fossiele bedrijven en dat terwijl de vraag groot was.

Tegelijkertijd zet de Amsterdamse haven fors in op het faciliteren van de energietransitie. Want daar liggen veel marktkansen. In de opwekking van windenergie, zowel op land als in zee. De opwekking van zonne-energie, de verwerking van biomassa, innovatieve startups in duurzaamheid; ze zijn allemaal te vinden in de Amsterdamse haven. In toenemende mate, want ook hier volgen we onvermijdelijk de weg der geleidelijkheid. Energietransitie vergt veel tijd, geld en geduld. Laten we daar realistisch in zijn. Simpele oplossingen bestaan niet.

Of toch? Voor de ‘fossielvrije stad’ koop je die fossiele bedrijven in de haven toch gewoon uit? De feiten: het uitkopen van één enkel bedrijf kost honderden miljoenen. Het betekent verlies aan inkomsten voor het Havenbedrijf (en dus de Stad Amsterdam). Verlies aan werkgelegenheid. Verlies aan bedrijvigheid (veel van de bedrijven die zouden verdwijnen spelen juist een rol in de energietransitie). En wat levert dat op? NIETS! Andere havens nemen deze mondiale ladingstromen gewoon over.

De strategie die is gekozen is om de bestaande inkomsten (voor een deel uit fossiel) te investeren in de transitie. Dáár komt het èn-èn-beleid vandaan waar de schrijvers zo over vallen. Dat heeft niets te maken met gebrek aan visie, integendeel. Het is een realistisch beleid, want we kunnen niet van vandaag op morgen zonder fossiel. Ook dát is duurzaamheid: zorgen voor energiezekerheid terwijl je werkt aan de omslag.

Kortom: de Amsterdamse haven neemt de energietransitie heel, heel serieus. Het vereist visie en ondernemerschap; een realistische kijk en een intelligente, verantwoorde aanpak. Het vereist bedrijven met de infrastructuur, kennis en ervaring om die transitie vorm te geven; politieke wil om de wetgeving te slechten die soms voor barrières zorgt. Het vereist innovatieve gamechangers en een stad die deze complexiteit begrijpt en het aandurft om niet de makkelijke weg van het klimaatpopulisme te kiezen.
Kees Noorman
directeur ondernemersorganisatie en havenbranchevereniging ORAM


Lees meer over energietransitie