go to top

Open deur

Wat de haven nodig heeft is een stadsbestuur dat zich bewust is van de waarde en de potentie van het havenindustrieel complex. 
Kees Noorman, directeur

Onlangs vond het Havendebat Amsterdam 2017 plaats. Op de agenda deze keer de relatie tussen de haven en de stad en de energietransitie. Centrale vraag: wat heeft de haven nodig? Als één van de sprekers mocht ik daarop een antwoord dichten. En dat was deze keer zeker geen preek voor eigen parochie, want alle lijststrekkers van de Gemeenteraadsverkiezingen 2018 waren van de partij.

Kees (2)In mijn betoog over de relatie tussen stad en haven gebruikte ik de metafoor van de moeder en haar kind. Het lijkt wel alsof de moeder niet meer van haar kind houdt. Wat een raar gevoel moet dat zijn! Ik geef toe, de metafoor is misschien wat zwaar en dramatisch. Maar toch bekruipt me steeds vaker dat gevoel: de stad ziet de haven niet als een bron van welvaart, maar als een probleem. Iets waar je last van hebt, waar je eigenlijk vanaf wil.

Wat de haven nodig heeft is een stadsbestuur dat zich bewust is van de waarde en de potentie van het havenindustrieel complex. Dat inziet dat eenzijdige woningbouwplannen slecht zijn voor het investeringsklimaat. Dat begrijpt dat de Amsterdamse haven een belangrijke spil is de bevoorrading van het Europese achterland en de Europese energievoorziening. Ofwel: een stadsbestuur dat de verschillende belangen kent en in onderlinge samenhang benadert. En die daarbij nadrukkelijk de samenwerking zoekt en verder kijkt dan de eigen gemeentegrens.

En dat geldt niet alleen de toekomst van de Amsterdamse haven. Dat geldt de toekomst van de hele stad en de regio. Want alle grote uitdagingen waar de stad voor staat, of het nu gaat om wonen, werken, bereikbaarheid en OV vragen om een regionale en integrale benadering. Dat klinkt als een enorme open deur. En dat is het natuurlijk ook. Bij deze nodig ik ons toekomstige stadsbestuur uit die open deur zo spoedig mogelijk te benutten. Onze deur staat altijd open.